Friday, January 29, 2016

No School Days!

Here I have taken just a trip through the memory lane.

No school days! children
Rouse not; hugs eyelids, sleep; they 
Refuse parting with.

Once out of bed the
Legs seek ponds for bath; kids and
 Water gaily play.

Scarlet become kids’
Eyes, brick red turns water; on
face Dad has crimson.

Bush gifts a stick to
Dad and uses he to stroke
The thighs, eyes flood tears.

With smile and towel
 Mom wipes water and wince; kiss
She gifts lovingly.

http://chevrefeuillescarpediem.blogspot.in/


Wednesday, January 20, 2016

Poor Shore!

Beach!


Gone the Sun, yet Shore
In hot burns, for wind in frown
Has gone far from her.

Shore poor suffers from
 Sun, but can do nothing;Sun
 Is powerful much.

Awaits eagerly
She, for her friend’s quick return;
Only he helps her.
  
 In repentance to
 Shore,rushes Wind, as he knows
 Sun harshly burns her.

Wind wears gale’s wings and
Very fast flies to Seashore
To save friend from Sun.

Shore feels snug, when wind
By fanning, solaces her
So caressingly.

 The seaside sand feels
Thrilled, when wind lovingly fans
Her with visitors.

For carpe diem://chevrefeuillescarpediem.blogspot.in/

വാഗ്വാദം വാഗ്വാദം വാഗ്വാദം!


ഞാൻ ആദ്യം തന്നെ പറയട്ടെ എനിക്കു രാഷ്ട്രീയം ഇല്ല.തലമുറകളായി കോൺഗ്രസ്സംസ്കാരം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു തറവാട്ടിലെ അങ്ങമാണു ഞാൻ.പക്ഷെ എൻറ്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും മമതയൊക്കെ എന്നോ എങ്ങോ പോയ്മറഞ്ഞു.കാരണം ഞാൻ പറയേണ്ടല്ലോ? എന്നാൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്പാർട്ടിയിലേയ്ക്കുചേക്കേറിയിട്ടില്ല താനും.ഞാൻ ഇത്രയും പറഞ്ഞത് പാർട്ടിചേരിപ്പോര് സമൂഹത്തിനുണ്ടാക്കുന്ന നാശനഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് അല്പം സംസാരിയ്ക്കാൻ ആണ്. ഏതു പാർട്ടിയായാലും സ്വന്തം വോട്ടു  പെട്ടി നിറയ്ക്കുവാൻ ഏതു വഴി വേണമെങ്കിലും അവർ സ്വായത്തമാക്കും. ഏതു കളിയും കളിയ്ക്കും.അധികാരവും ഇരിപ്പിടവും കൈകളിലൊതുക്കി പാവങ്ങളെ അടിച്ചൊതുക്കി അങ്ങിനെ മേഞ്ഞു നടക്കണം. അത്ര തന്നെ.

ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന അപ്രധാനമല്ലാത്ത ഒരു വാഗ്വാദം ശബരിമലയേക്കുറിച്ചാണല്ലോ?ശതാബ്ദങ്ങളായി തലമുറ തലമുറകളുടെ ഉള്ളിൽ സൌമ്യനായി സുസ്മേരവദനനായി അനുഗ്രഹാശിസ്സുകൾ ചൊരിയാനായി ഒരു പരിശുദ്ധ പേടകത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്ന  അയ്യപ്പനെ ഒന്നു വെറുതെ വിട്ടുകൂടെ? സത്യമാകാം മിഥ്യയാകാം ചരിത്രമാകാം ഐതിഹ്യമാകാം എന്തുമാകാം.അതങ്ങിനെ തുടർന്നോട്ടേ.എന്തിനീ  കോലാഹലം?
 ഭാരതത്തിൻറ്റെ തെക്കേ അറ്റത്തു കിടക്കുന്ന ചെമ്പരത്തിയില മടക്കിയതുപോലെയുള്ള ഈ ചെറിയ സംസ്ഥാനത്തിലെ ക്ഷേത്രത്തെ വലിച്ചിഴച്ചതെന്തിനാണ്?

 അതും ഒരു അന്യ മതത്തിൽ പെട്ട ആളാണ്‌ ഇതു ചെയ്തിരിയ്ക്കുന്നത്.അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങിനെ ഒരാളേക്കൊണ്ടാണിത്‌ ചെയ്യിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിനു സ്വന്തം മതത്തിനകത്തെആചാരങ്ങൾ ഒന്നോർക്കുവാൻകഴിഞ്ഞെങ്കിൽ  ഇത്ചെയ്യാൻ  തോന്നുകയില്ലായിരുന്നുയിരുന്നു. അവരുടെ വിശ്വാസങ്ങളും തെറ്റെന്ന്  ആർക്കും  പറയാനാവില്ല.നമ്മുടെ ജീവനും സമ്പത്തിനും ആരോഗ്യത്തിനും സമാധാനത്തിനും ഹാനി സംഭവിയ്ക്കാത്ത ഒരു ആചാരത്തെയും എതിർക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.

 പല കാരണങ്ങൾ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ടിവിടെ.

 ഇതിൻറ്റെ എല്ലാം പിന്നിൽ ഒരു നിഗൂഢമായ രാഷ്ട്രീയ ഉദ്ദേശമുണ്ടെന്ന് ആർക്കാണറിയാത്തത്. എങ്ങിനേയും ഹിന്ദു സമൂഹത്തിനെ ഭിന്നിപ്പിച്ചു നിർത്തണം, തമ്മിലടിപ്പിയ്ക്കണം, തദ്വാരാ വോട്ടുകൾ ചിതറണം. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഈർക്കിൽ കണക്കെ സംഘങ്ങൾ  ആണ് ഹിന്ദുക്കൾക്ക്.എന്നാലും ഒരു സമാനതയോക്കെ ഇപ്പോൾ ദൃശ്യമായിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അത് എങ്ങിനേയും തകർക്കണം എന്നതാണ് ചിലരുടെ ലക്ഷ്യം.

 മലയാളികൾ വേഗം ഇങ്ങിനെയുള്ളതിനൊക്കെ വശംവദരാകും.കേസ്സുകൾ എവിടെയെന്നു നോക്കി നടക്കുകയാണ്അവർ.ഇലക്ഷൻ അടുത്തുവരുമ്പോൾ ദേശവ്യാപകമായി ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെഡാനും ഈ മാർഗം സ്വീകാര്യമാണ്. ഇതെല്ലാം ഒരുതരം അരാഷ്ട്രീയ രാഷ്ട്രീയക്കളിയാണ്.

വിലകുറഞ്ഞ പ്രശസ്ഥിയ്ക്ക് വേണ്ടി ഒരുകൂട്ടം ആളുകൾ എന്തും കാട്ടിക്കൂട്ടും.ഭക്തിയല്ല പ്രധാനം.ഭക്തിയാണെങ്കിൽ ഭയം വരും അവിടെ പോകാൻ. വേറെ ഒരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഇല്ലാത്ത ഇവിടത്തെ  ആചാരത്തിനു എന്തെങ്കിലും നമുക്കറിയാത്ത പ്രസക്തി കാണും. കൈമാറി മാറിവ ന്നപ്പോൾ ആ പ്രാധാന്യം നഷ്ടപ്പെട്ടുകാണും. അല്ലാതെ ഈയൊരുക്ഷേത്രം മാത്രം സ്ത്രീകൾക്കു വിലക്കപ്പെട്ട കനിയാകുന്നതെങ്ങിനെ?

കോടതി വിധിയെങ്ങാനും പരാതിക്കാർക്കനുകൂലമായാൽ സ്ത്രീ സമത്വ വാദികൾ തേനീച്ചക്കൂട്ടിൽ കല്ലെറിഞ്ഞതുപോൽ ആരംഭ ശൂരത്വം കാണിയ്ക്കും.പാരമ്പര്യവാദികൾ ശക്തമായി എതിർക്കും. ആകെ ബഹളമയമാകും.അങ്ങിനെ രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ ചില പ്രമാദമായ കുറ്റങ്ങളൊക്കെ ഇതിൽ മുങ്ങി മറയും.

 ഇതിനുചില ഭയങ്കര ദൂഷ്യവശങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഇപ്പോൾ തന്നെ ശ്വാസംവിടാൻ ഇടമില്ലാത്തത്ര തിരക്കാണ്. ഇനി സ്ത്രീകൾ കൂടിയായാൽ സ്വാഭാവികവും നിർമ്മിതവുമായ തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങു വർധിയ്ക്കും. സന്നിധാനം ഭക്തരെക്കൊണ്ടു നിറയുമ്പോൾ സ്ത്രീ സമത്വവാദികൾ അവരുടെ ആഗമനം അവിടെ പ്രകടമാക്കുവാൻ ശ്രമിയ്ക്കും.തിരക്കു അനിയന്ത്രിതമാകുമ്പോൾ അറിയാതെ എങ്ങാനും ഒരു പുരുഷൻ ഒന്ന് മുട്ടിയാൽ  സ്ത്രീപീഡനം,ശല്യപ്പെടുത്തൽ തുടങ്ങിയ പരാതികളുടെ പേരിൽ ചിലപ്പോൾ പുതിയ അഭ്യാസം അരങ്ങേറും. ചിലർ നിരപരാധികളുടെ കൂടി മനസ്സമാധാനം നഷ്ടപ്പെടുത്തും.

ഇപ്പോഴത്തെ ഒരു മുന്തിയ കലാപരിപാടിയാണ് തൊട്ടതിനൊക്കെ കേന്ദ്ര ഗവണ്മെൻറ്റിനെ ചീത്ത പറയുക എന്നത്. ഞാൻ ഒരു BJP ക്കാരിയല്ലേ  അല്ല. കേന്ദ്ര ഗവണ്മെൻറ്റിനോടു പ്രത്യേക സ്നേഹമൊന്നും ഇല്ല താനും. പക്ഷെ വിചാരിയ്ക്കും ജനങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തതല്ലേ, അവർ ഒന്ന് ഭരിക്കട്ടെയെന്ന്‌.കൊള്ളില്ലെങ്കിൽ അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ജനങ്ങൾ തന്നെ താഴെയിറക്കിയ്ക്കോളും.

ഇപ്പോൾ ഉള്ള പല പ്രശ്നങ്ങളും മുൻപ് അല്പം കൂടിയതോതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലേയുള്ളൂ. രാഷ്ട്രീയക്കാർ മറ്റുപാർട്ടികളുടെ കുറ്റം കണ്ടുപിടിയ്ക്കുന്നതിലും നല്ലത് സ്വയം സമൂഹത്തിൽ ഇറങ്ങി അതു  പരിഹരിയ്ക്കുവാൻ ശ്രമിയ്ക്കുക. രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ രീതി കണ്ടാൽ തോന്നും കഴിഞ്ഞ ദശാബ്ദങ്ങളിൽ ഭരിച്ചവർ എല്ലാം ഭംഗിയാക്കി നടത്തിയിരുന്നുവെന്ന്. വാഗ്വാദങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി  ജാതീയ തരംതിരിവവസാനിപ്പിച്ചു തുല്യ നീതിവ്യവസ്ഥ കൊണ്ടുവരുവാൻ അവർ ശ്രമിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ ഇവിടത്തെ അനീതികൾ ഇല്ലാതായേനേം.

 സ്ത്രീ സമത്വക്കാർ ജാതി തിരുവു നിർത്തുവാൻ വേണ്ടി കേസ്സിനു പോയെങ്കിൽ അതൊരു പുണ്യമായെനേം. ഊർജം എപ്പോഴും നല്ല കാര്യത്തിനു പയോഗിച്ചു കൂടെ?
അങ്ങിനെ ഈ കേസുമായി നടക്കുന്നവർക്കു ഹിന്ദുക്കളുടെ ഇടയിലേ എന്നല്ല എല്ലാവരുടെ ഇടയിലേയും  ഉച്ചനീചത്വം ഇല്ലാതെയാക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചുകൂടെ? ശ്രദ്ധിച്ചുകൂടെ?എവിടെയൊക്കെയോ ഏതോ ഒക്കെ സംസ്ഥാനത്ത് ദളിതരെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടുന്നു എന്ന് കേൾക്കുന്നു. അതില്ലാതെയാക്കിക്കൂടെ? മനുഷ്യർ എല്ലാം ഒന്നല്ലേ?

  എല്ലാ പാർട്ടികൾക്കും ആദ്യചിന്ത, പ്രധാനചിന്ത നമ്മുടെ ദേശം എന്നാകണം. എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും തുല്യ നീതി ഉറപ്പാക്കണം.  അധികാരത്തിനും പ്രശസ്ഥിയ്ക്കും വേണ്ടി ജനങ്ങളുടെ കണ്ണിൽ മണ്ണ് ഇടുന്ന കൺകെട്ടുവിദ്യ ഒന്നവസാനിപ്പിയ്ക്കണം.


ജയ് ഹിന്ദ്‌!

Sunday, January 10, 2016

The Five-year-old and the Five-month-old!


The baby little girl of five months was in a deep slumber. She was lying with no trouble snuggly in her cradle. The five-year-old Ankita was pouring all her imagination over her dear dolly seated on the floor. She was as serious as a makeup man. She was combing its hair, putting beauty mark on its forehead, applying cream on its cheeks and so on.

“Mole,*Amma will have a bath, just see the baby, if she cries gently rock the cradle,” very softly her mother Suchitra.

Suchitra’s better half Vijayan had gone on duty to his office. So no one elderly was there at home. She entered into the water-closet and had a fast body wash. The baby started crying feebly and soon the volume of her voice amplified. Lullaby-sound from Ankita was falling into Suchitra’s ear. The baby’s sound became slowly feeble and somewhat reached its closure. Suchitra felt ease in her mind, as the infant calmed down. However without spending much time in the friendship of bathroom articles she came out.

“Ho! My Go……d,” yelped Suchitra loud and within no time she sprang to the cradle.

The scene Suchitra eyed literally startled her. As she was engaged in her bath the little baby started crying. The elder one Ankita turned responsible and she slowly rocked the cradle with lullabies on the lips. The baby paid no heed to her whereas it raised its voice. She tried multiple methods to pacify the baby. Nothing worked. To please her mother she thought she should soothe her sister some or other way. So she took the small pillow of the little one and kept it on its mouth and pressed also to stop the audibility of the infant's sound. But the nostrils were also blocked under the pillow. She believed that if the baby’s mouth was covered the sound wouldn’t be heard. And then Amma could complete her bath.

By heaven’s help before getting the process prolonged much, Amma was at the spot.  She all of a sudden pushed aside Ankita and lifted the infant in hand. As the infant seemed to be motionless, Suchitra got baffled for a while. Perhaps some miracle acted in her mind and she stroked on the baby’s chest and back shaking it forcibly yet mildly. The baby opened her closed eyes and started crying. Though the mother was able to heave a sigh of relief, she failed not to consult a physician. No sooner she emerged out of her house than her luck favoured her in the form of an auto rickshaw. And she found herself in the hospital along with her tiny issues both. The climax turned indeed comfortable as the consultation upshot was helpful.

“Nothing to worry, God has saved your child,” the doctor.

 She looked up at the Almighty with her tear-filled thankful eyes. Of course she gifted her diminutive ones hugging kisses a lot. “Children can never be adult-like they are only childlike,” thought Suchitra with a beam on her face.

*Amma- mother