Friday, December 30, 2016

കളിവിമാനം !



അനുദിനം അരവിന്ദ്  അവനുടെ ചെറുവീടിൻ
 പ്രാങ്കണ  പ്രാന്തത്തിൽ  ചെന്നു നിൽക്കും.
ആകാശ  നക്ഷത്ര  കൂട്ടങ്ങൾ  ചേർന്നെല്ലാം
അവനെ  മെല്ലേ  മെല്ലേയാകർഷിയ്ക്കും.

വാക്കിലും ,നോക്കിലും ,ഉറക്കത്തിലാണേലും
ആകാശക്കപ്പലവനെ  വിളിയ്ക്കുംപോലെ .
ചേലുള്ള  ഉദ്യോഗക്കുപ്പായം  കാണുമ്പോൾ
അരവിന്ദ്  പൈലറ്റിൻ  പടം  വരയ്ക്കും.

ഗഗനത്തിൻ നൗകതൻ  ത്വരിത  ഗമനങ്ങൾ 
 അവനിലെ ബാലനിൽ  മോഹം  ചൊരിയും.
അതിനുള്ളിൽ  പറക്കുന്നോരനുഭവം  ചിന്തിച്ചു
നിർവൃതിയോടേയവൻ കണ്ണുചിമ്മും.

ഒരുദിനം  ഞാനും  ആകാശ  മാർഗ്ഗേ
അതിദൂര  ദേശങ്ങൾ  കീഴടക്കും.
വിദ്യയിൽ  കേമനായ്   തൊഴിലിലും  മുൻപനായ്
സമ്പത്തു  ധാരാളം  സമ്പാദിയ്ക്കും. 

നമ്മൾതൻ ദുരിതങ്ങളെല്ലാമേ  തീർത്തിടും 
പൈലറ്റായ് ആകാശേ ഞാൻ  പറന്നുപൊങ്ങും.
ഈയൊരു  ചെറുകുടിലിൻ സ്ഥാനത്തു  ഞാനൊരു
കോൺക്രീറ്റിൻ സൗധം  പടുത്തുയർത്തും.”

ഇടക്കിടെ   വാക്കുകൾ  മാനതാരിൻ വാതിലുകൾ 
 മലർക്കേത്തുറന്നീടും അഭിലഷിയ്ക്കും.
 അവനുടെ  സ്വപ്നത്തിൻ സന്തോഷം  പങ്കിട്ടു
മാതാപിതാക്കളും  ആനന്ദിയ്ക്കും .

വിമാനം  പറത്തുന്ന  സ്വപ്നത്തിൻ  പൂർത്തിക്കായ്
 ചെയ്തവൻ  പരിശ്രമം  വേണ്ടുവോളം
പഠനത്തിൽ  സമർത്ഥനായ് നേതൃത്വഗുണം  കാട്ടി
വിളങ്ങി എന്നും അവൻ   മാതൃകയായ്.

വിധിയുടെ  ക്രൂരമാം   കരങ്ങൾ,  പക്ഷേ 
അവനുടെ  ഭാഗ്യത്തിൽ ശരങ്ങളേറ്റി .
ഒരു  നാൾ  വിദ്യാലയം  വിട്ടവൻ  പോരുമ്പോൾ
 വഴിയിൽ  കിടന്നൊരു  ഭ്രാന്തൻ  നായ.

കുട്ടികൂട്ടത്തിൻറ്റെ ഇടയിൽ  കയറി  നായ  
അരവിന്ദിൻ ചരണത്തിൽ   ദംശിച്ചുപോയ്.
സമീപേ  സ്ഥിതിചെയ്യും   ആതുരശാലതൻ
 തീവ്രവിഭാഗം  അവനഭയം നൽകി.

ബന്ധുക്കൾ  മിത്രങ്ങൾ  നാട്ടിൽ ജനങ്ങളും
പ്രാർത്ഥനാനിരതരായ്  കാത്തിരുന്നു ..
പ്രാർത്ഥനതൻ   പ്രാധാന്യം ഗൗനി യ്ക്കാതാത്‌മാവ്‌
വിടചൊല്ലി തൻ യാനത്തിൽ യാത്രയായി.

മാതാവിൻ മിഴിനീരു  തോരാതെ  പെയ്തിറങ്ങി 
പിതാവോ    അകമേയൊരു  പെരിയാർ തീർത്തു.
മാലോകർ എല്ലാരും മിഴിനീർ വാർത്തു നിന്നു 
സങ്കടക്കടലിൻറ്റെ അലയുലഞ്ഞു. 

 ദുഃഖത്തിൻ അഗാധത്തിൽ മുത്തിയും ചൊല്ലി   
"യമാ, നീ എന്തിനീ ബാലനെ മുളയിൽ നുള്ളി?
കണ്ടിരുന്നില്ലേ നീ,ആരോഗ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് 
ശയ്യാവലംബിയാം വൃദ്ധയാം എന്നെ?"  

ചടങ്ങുകൾ മുന്നേറുമ്പോൾ ത്വരിതത്തിൽ അച്ഛൻ പോയി   
എന്തോന്നോ കയ്യിലേന്തി ഓടിവന്നു. 
 പുതിയൊരു  കളിവിമാനം ആയിരുന്നു അത്
ചിതയിലതവനിലേയ്ക്കു ചേർത്തു വച്ചു.


2 comments: