Monday, February 24, 2014

മാളുവിൻ മുറ്റത്തെ മാവ്‌!

 The English version will follow soon. 

കുട്ടിക്കാലത്തൊരു മാവിന്വിത്ത്
മണ്ണിൻറ്റെ മടിയിൽ മാളു വച്ചു.
ഒരുദിനം പുറംകാഴ്ച നോക്കിക്കാണാന്
തിരിനീട്ടിയവൻ  പതിയെ പൊന്തിവന്നു.

ധരിത്രി മാതാവിൻ കരം പിടിച്ചു
എഴുന്നേറ്റു നിന്നവൻ ചുറ്റും നോക്കി,
പുറത്തുള്ള അത്ഭുത ലോകം കണ്ടു
മിഴിചിമ്മിച്ചിമ്മിയവൻ ആനന്ദിച്ചു.

മാരുതന്തൈയ്യേ കൈയ്യാൽ തഴുകി,
മാരി ജലത്താൽ സ്നാനം ചെയ്യിച്ചു
രജനി അവനെ ഉറക്കി, താരാട്ടാൽ
ദിനകരന്പുലര്ച്ചെ ഉണർത്തിവിട്ടു. 

തിത്തിരി പക്ഷികൾ  നൃത്തം ചെയ്തും,
തത്തകൾ മെല്ലേ തത്തിക്കളിച്ചും 
പൂങ്കുയിൽ പൊൻസ്വരം നീട്ടി മൂളിയും, 
അവനുടെ  ഉള്ളിൽ  ആഹ്ലാദം നിറച്ചു. 

അവൻ മെല്ലെ മെല്ലെ  വളർന്നു  വന്നു 
സൌന്ദര്യ തിടമ്പായി ഉയർന്നുനിന്നു 
പൂവിട്ടു  പൂവിട്ടു  സുഗന്ധം  പൊഴിച്ച് 
കിങ്ങിണി പോലുള്ള  മാങ്ങകൾ  പേറി. 

പാകമായുള്ള  മാങ്ങകൾ നുള്ളാൻ 
മാലോകർക്കെല്ലാം  ഉത്സാഹമായി.
സന്തോഷം അതിനുടെ  പാരമ്യത്തോടെ 
മാളുവിൻ  മനസ്സിലും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. 

താരുണ്യം അവളേ തേടിയെത്തി, 
അയലത്തെ മധു അവളുടെ ചങ്ങാതിയായി 
 മധുവും  മാളുവും  സ്വപ്‌നങ്ങൾ  നെയ്യാൻ  
തരുവിൻ തണലിൽ അഭയം  പൂണ്ടു. 

ഒരുനാൾമാളു വീടുപുക്കുമ്പോൾ, 
വീട്ടിൽ  നിറയേ മനുഷ്യ ഗണങ്ങൾ 
 ഉള്ളിൽക്കയറി അവൾ  നിശബ്ദത കീറി, 
 ഹാ! പ്രിയഅമ്മൂമ്മയ്ക്കു ചലനമില്ലല്ലോ!  

ബന്ധുക്കൾ  കേണു  ദുഃഖഭാരത്താൽ, 
പതിഞ്ഞ  ശബ്ദത്തിൽആരോ ചൊല്ലി, 
 "ചിതകൂട്ടീടാൻ  മാവു മുറിക്കാം 
ആളെക്കൂട്ടി  ഞാനിതാ  വന്നു."  

മാവു മുറിയ്ക്കുന്ന കാര്യം കേട്ടു, 
മാവിന്നരികിലേയ്ക്കൊടിമാളു. 
"എന്നുടെ മാവു മുരിച്ചീടോല്ലേ," 
ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മൊഴിഞ്ഞു  മാളു. 
  
പരോപകാര മാണെന്നുടെ  ദൗത്യം, 
മാളൂ  പോകുന്നു ഞാൻ വിട  തന്നീടു 
നമ്മൾക്കെല്ലാം പോകേണ്ടെ ഒരുനാൾ 
അതുതന്നെയല്ലേ നിത്യ സത്യം ?” 

 മാവവാളോടു  ചൊല്ലിയെന്ന്, 
അവളുടെ ഉള്ളിൽ തോന്നൽ വന്നു. 
മാളുവും മധുവും കണ്ണീർ  വാർത്തു 
മാരുതൻ മെല്ലെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

sarala





7 comments: